Classificaties uitgelegd
Kijkwijzer waarschuwt ouders en opvoeders tot welke leeftijd een televisieprogramma of film schadelijk kan zijn voor kinderen.
Kijkwijzer doet dat ten eerste met het geven van een leeftijdsaanduiding en daarnaast zijn er de pictogrammen die de reden van het advies aanduiden. Maar waarom is er gekozen voor de classificaties AL, 6, 9, 12 en 16 jaar? Welke schadelijke gevolgen kunnen geweld, angst, seks, discriminatie, drugs- en/of alcoholmisbruik en grof taalgebruik hebben op kinderen? Deze vragen zullen we hier beantwoorden.

Klik op hieronder op leeftijden of inhouden voor achtergrond informatie, voorbeelden en uitleg.



Mogelijk schadelijk voor kinderen onder de 9 jaar.

Binnen de leeftijdscategorie 9 kunnen onder andere geweld tegen kinderen of dieren, milde griezeleffecten, lijken van mensen en slachtoffers van een ongeluk of ziekte voorkomen.

Voorbeelden van films binnen deze categorie zijn: De Griezelbus en Paranorman.

Wanneer kinderen de kleuterfase ontgroeien krijgen zij in het algemeen een beter begrip van televisie en filmbeelden, hoewel dat nog relatief beperkt is. Tekenfilms, nieuws en documentaires kunnen zij goed onderscheiden, maar tot circa negen jaar blijven ze moeite hebben om de onechtheid van fantasy in speelfilms en series te herkennen. Pas vanaf hun negende krijgen kinderen inzicht in de fictionele aard van films en de gemaaktheid van mediaproducties in het algemeen. Inleven in anderen en afstand kunnen nemen zijn belangrijke voorwaarden voor het al dan niet optreden van media-invloeden. Tot een jaar of negen zijn kinderen minder goed in staat om zich te verplaatsen in anderen. Dit is van groot belang voor de verwerking van mogelijk schadelijke beelden, omdat zij tot die leeftijd de beweegredenen achter het handelen van acteurs niet goed inzien en de consequenties van het gedrag nog niet kunnen onderkennen. Kinderen tot negen jaar hebben ook vaak nog een minder goed ontwikkelde zelfcontrole dan oudere kinderen. Daardoor laten zij zich makkelijker overhalen tot het imiteren van mediagedrag en daarmee het waarderen van mediahandelingen. Diverse studies hebben uitgewezen dat kinderen van negen jaar of ouder aanzienlijk kritischer staan ten opzichte van reclamespots, geweldfilms en andere mediaproducties dan kinderen van acht jaar of jonger (Valkenburg, 2008).